ท่านั่งเขียนของนักเขียนระดับโลกเพื่อให้รอดพันสภาวะอาการเขียนไม่ออก

ท่านั่งเขียนของนักเขียนระดับโลกเพื่อให้รอดพันสภาวะอาการเขียนไม่ออก

ท่านั่งเขียนของนักเขียนระดับโลกเพื่อให้รอดพันสภาวะอาการเขียนไม่ออก

รูปข่าว : ท่านั่งเขียนของนักเขียนระดับโลกเพื่อให้รอดพันสภาวะอาการเขียนไม่ออก

ท่านั่งเขียนของนักเขียนระดับโลกเพื่อให้รอดพันสภาวะอาการเขียนไม่ออก ความเชื่อของ กูสตัฟ ฟลอแบร์ นักเขียนดังศตวรรษที่ 19 ที่ว่าหนังสือดีต้องนั่งเขียนเท่านั้น อาจจะไม่จริงเสมอไป เพราะนักเขียนรุ่นหลังต่างสรรหากลวิธีมากมายเพื่อให้ตนเองรอดพ้นจากภาวะ Writer's block หรืออาการเขียนไม่ออก ที่เกิดขึ้นได้แม้กับยอดนักเขียน

แม้นักวิจารณ์จะมองข้าม แต่ Inferno ผลงานเล่มใหม่ของ แดน บราวน์ นักเขียนผู้ฝากฝีมือไว้ในงานเขียนเล่มดัง ดาวินชี่โคช (Da Vinci Code) กำลังได้รับความสนใจจากนักอ่านทั่วโลก และมียอดขายผลงานย้อนหลังในเว็บไซต์ อะเมซอน ดอท คอม (Amazon.com) มากขึ้นกว่า 3 เท่า แต่กว่าจะได้งานเขียนสักเล่ม นักเขียนวัย 48 ปีต้องคิดหาวิธีก้าวผ่านอุปสรรคที่นักเขียนหลายคนต้องเจอคือ อาการเขียนไม่ออก หรือ ไรท์เทอร์ บล็อค (Writer's block)

แดน บราวน์ เปิดใจว่าหากเขียนไม่ออก เขาจะใช้วิธีบำบัด อินเวอร์ชั่น เทอราปี (inversion therapy) เพื่อช่วยให้เลือดหมุนเวียนที่ศีรษะด้วยการห้อยศรีษะ พักหนึ่งจนรู้สึกผ่านคลาย ซึ่งผู้สื่อข่าวของหนังสือพิมพ์เทเลกราฟ (telegraph) ได้พยายามเลียนแบบนักเขียนดังด้วยการลองทำตาม แต่กลับรู้สึกมึนศีรษะ

ไรท์เทอร์ บล็อค (Writer's block) คือภาวะที่นักเขียนไม่สามารถคิดงานใหม่หรือต่อยอดงานที่ค้างไว้ มีทั้งที่เกิดเป็นพักๆ จนถึงเรื้อรังจนทำงานไม่ได้เป็นปี บางรายต้องยุติอาชีพการเป็นนักเขียน อาการเขียนไม่ออกเคยส่งผลต่ออาชีพนักเขียนดัง อย่าง เอฟ. สก็อตต์ ฟิตซ์เจอรัลด์ และ ชาร์ลส์ เอ็ม. ชูลซ์ ผู้สร้างตัวการ์ตูนสนู้ปปี้

นักเขียนหลายคนหากลวิธีเฉพาะตัวเพื่อให้งานเขียนออกมาราบรื่น ทั้ง ชาร์ลส์ ดิกเคนส์ เวอร์จิเนีย วูลฟ์ และ เออเนสต์ เฮมิงเวย์ เชื่อว่าความคิดจะพรั่งพรูหากยืนเขียน โดย ฟิลลิป รอธ นักเขียนรางวัล Pulitzer Prize ผู้ชอบเดินคิดพล็อตในห้อง อ้างว่ากว่าจะเขียนออกมาได้ 2 หน้าเขาต้องเดินด้วยระยะทางเป็นไมล์ ส่วน มาร์ค ทเวน มาร์เซล พรูสต์ และ ทรูแมน คาโพที จะถนัดนอนเขียน โดยเฉพาะคาโพทีที่เรียกตัวเองเป็นนักเขียนแนวนอน ที่จะเขียนไม่ออกถ้าไม่นอนเขียนและต้องกาแฟหรือบุหรี่อยู่ในมือ

ราชาสยองขวัญ สตีเฟน คิง จะเริ่มแต่งนิยายทุกวันเวลา 8 โมงเช้า หลังจากกินวิตามินและดื่มกาแฟ ส่วน ฟิลลิป พูลแมน นักเขียนแนวแฟนตาซี จะเขียนงานด้วยปากกาลูกลื่นบนกระดาษเอสี่ที่มีเส้นบรรทัดที่เจาะด้านข้าง เพียงสองรูเท่านั้น นักเขียนใหญ่อย่าง วิกเตอร์ ฮิวโก บังคับให้พ่อบ้านนำเสื้อผ้าของเขาไปซ่อนและนั่งเขียนงานด้วยร่างเปลือยเปล่า เพื่อบังคับให้ตนเองไม่สามารถออกไปข้างนอกได้ ไม่ต่างจาก จอห์น ชีเวอร์ ผู้ยอมรับว่าเรื่องสั้นชั้นยอดของเขาทุกเรื่องถูกเขียนตอนที่เขาอยู่ในชุด ชั้นในเสมอ ขณะที่นักเขียนยุคใหม่อย่าง ซาดีน สมิธ และ โจนาธาน ฟรานเซน ใช้วิธีตัดขาดจากโลกออนไลน์เพื่อตั้งสมาธิกับงานเขียนอย่างเต็มที่


กลับขึ้นด้านบน