รวบรวมเรื่องราวในประัวัติศาสตร์ผ่าน "ห้องสมุดต้นฉบับ"

รวบรวมเรื่องราวในประัวัติศาสตร์ผ่าน "ห้องสมุดต้นฉบับ"

รวบรวมเรื่องราวในประัวัติศาสตร์ผ่าน "ห้องสมุดต้นฉบับ"

รูปข่าว : รวบรวมเรื่องราวในประัวัติศาสตร์ผ่าน "ห้องสมุดต้นฉบับ"

รวบรวมเรื่องราวในประัวัติศาสตร์ผ่าน ช่องทางหนึ่งในการที่เราจะสามารถเข้าใจเรื่องราวและเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ คือการศึกษาจากเอกสารในอดีต ซึ่งหลายเล่มสูญหายไปตามกาลเวลาหรือถูกเก็บลืมไว้ในห้องสมุดทั้งเอกชนและของรัฐ จนแทบไม่มีคนรู้จัก หากนักวิชาการประวัติศาสตร์อิสระท่านหนึ่ง ต้องการเผยแพร่ความรู้เหล่านี้ไปในวงกว้างด้วยการเปิดห้องสมุดของตัวเองให้คนทั่วไปสามารถเข้ามาใช้ได้

การรักษาหนังสือที่ดีที่สุดคือหมั่นเปิดอ่าน เพราะนอกจากจะเป็นการตรวจดูสภาพช่วยไล่มอดแมลงรบกวนหนังสือ คือคำสอนจากครูบาอาจารย์ ธงชัย ลิขิตพรสวรรค์ จำได้ขึ้นใจ สำหรับเขาการได้หยิบเอกสารทางประวัติศาสตร์เล่มโปรดอย่าง ราชกิจจานุเบกษา สมัยรัชกาลที่5 มาเปิดอ่านได้สร้างความแปลกใจได้ไม่รู้เบื่อ เพราะไม่เพียงเป็นหนังสือประกาศเกี่ยวกับกฎหมายต่างๆ หากยังรวบรวมเหตุการณ์สำคัญในรัชกาลสมเด็จพระพุทธเจ้าหลวงไว้อย่างครบถ้วน  ความหลงไหลในประวัติศาสตร์และเรื่องราวในอดีตยังทำให้เขาเก็บรวบรวมหนังสือเก่ากว่า 30,000 เล่มบางเล่มอายุกว่า 100 จนเปิดเป็นห้องสมุดเอกชน ให้ผู้สนใจเข้ามาศึกษา

หนังสือนิยายอีโรติก กล่อมครรภ์ ของครูเหลี่ยม วินทุพราหมณกุล หรือ หลวงวิลาศปริวัตร ที่เชื่อกันว่าเป็นหนึ่งในนิยายอีโรติกเรื่องแรกๆ ของไทย หรือ สมุดไทยบันทึกตำรับยาและวิชาแพทย์ในอดีต คือ 1 ในหนังสือที่ ต้องใช้เวลาไม่น้อยกว่าจะตามเก็บกลับมาได้ ซึ่ง ธงชัย บอกว่าเขาหันมาสนใจรวบรวมหนังสือเก่าและเอกสารสำคัญหลังได้ฝากตัวเป็นศิษย์กับ พลตรีหม่อมราชวงศ์ศุภวัฒย์ เกษมศรี นักประวัติศาสตร์อาวุโสซึ่งทำให้เห็นความสำคัญ ผู้ศึกษาไม่ช่วยเก็บและดูแล หนังสือเก่าเหล่านี้ ลำพังกำลังของหอสมุดแห่งชาติที่ขาดทั้งกำลังคนและงบประมาณคงไม่สามารถเก็บได้ทั้งหมด และหนังสือคำคัญบางเล่มอาจจะเหลือเพียงชื่อไม่มีต้นฉบับให้ศึกษาอีกต่อไป

การเก็บสะสมหนังสือเก่านอกจากจะเป็นการทำตามความหลงไหลส่วนตัวในเรื่องประวัติศาสตร์แล้ว สำหรับเขานี่ยังเป็นหนึ่งในภาระกิจของคนรักหนังสือ ที่ไม่เพียงมีส่วนไนการไล่ตามชิ้นส่วนของประวัติศาสตร์ในเอกสารที่กระจัดกระจายและบางส่วนยังไม่ถูกค้นพบ ยังเป็นหน้าที่สำคัญที่จะได้เป็นช่องทางให้คนทั่วไปได้เข้าถึงเอกสารอายุกว่า 100 ปี ที่ไม่ได้มีไว้เพียงเพื่อเก็บแต่ต้องให้หลักประกันว่าทุกเล่มได้ถูกอ่านและศึกษาต่อไป

 


กลับขึ้นด้านบน